Valkan van de Elzahoeve

Valkan van de Elzahoeve

Nieuw avontuur

In het begin van vorig seizoen ging het met Flame heel erg goed en waren de dromen nog groot. Toen er een subtop programma werd opgericht heb ik geen moment getwijfeld en ons opgegeven. We zouden dan een jaar begeleid worden door een top ruiter, clinics volgen, ervaringen opdoen en uitwisselen. Helemaal super.  We werden ingedeeld bij Donna Oudshoorn, waar ik echt super blij mee was omdat Donna, Flame en mij al eens in een wedstrijd had meegemaakt. Helaas ging het kort daarna mis en ontdekte we een ernstige blessure bij Flame. Terug trekken uit het programma kon niet meer, dus we hebben er maar het beste van gemaakt . In het pakket zat ook een weekend trainen in de Eifel met je subtopgroepje wat bij ons bestond uit Marijn, Dalene en ik. Ruud en ik hadden al besloten toch te gaan, omdat de kosten immers toch door berekend werden en er dan maar gewoon lekker te gaan wandelen. Het is en blijft een prachtig gebied.  Tot Donna belde en mij vroeg of ik het leuk zou vinden om 1 van haar paarden mee te nemen naar de Eifel en dan ook een keer uit te brengen op wedstrijd. Wow, super gaaf. Wat een kans, ik was mega blij, maar aan de andere kant ook heel erg verdrietig. Natuurlijk ontzettend mooi dat ze mij dit aanbied en dat ik lekker kan rijden in de Eifel, maar ik vond het wel lastig. Ik had dit zo graag met Flame gedaan dat ik het moeilijk vond om dat een soort van in de ijskast te zetten waarvan je niet weet of je het er ooit nog uit mag halen en met een ander paard te gaan. Toch heb ik het gedaan, want met jezelf zielig vinden schiet je niks op.

Kennis maken

Het weekend voordat we naar de Eifel zouden gaan hebben we Valkan opgehaald. Samen met Donna bij haar een stukje gereden om kennis te maken. Dit was ook zeker wel nodig, want Valkan is geen Flame. Na een kort ritje en heel veel geklets hebben we Valkan en al zijn spulletjes mee genomen naar stal, waar hij in een mooie privé paddock mocht staan.

Valkan paddock

De dagen erna hebben we elkaar beter leren kennen door lekker ritjes door de duinen te maken, samen te wandelen en grondwerk door middel van Dual Aktivierung te doen.

Valkan duinen 2

De Eifel

Op vrijdag 25 – 3 alle spulletjes ingepakt, dak koffer op het dak ( want geloof me als je een baby en een paard mee neemt gaat er echt veel mee ) trailer achter de auto en op naar stal Escapade. De rit er naar toe zou ongeveer ruim 4 uur duren, maar als je heel wat files tegen komt en stilstaand verkeer waardoor je de toeristische route moet nemen, omdat je niet met de trailer in de file wilt staan, duurt het aanzienlijk langer. Gelukkig waren we niet de enige die hier last van hadden en kwam iedereen dus helemaal gaar van een veel te lang autorit aan bij stal Escapade. Eenmaal aangekomen hebben we Valkan uitgeladen en naar een paddockje gebracht, spulletjes naar de kamer gebracht en zijn we daarna even lekker gaan relaxen in de woonkamer. Even bijkomen van een veel te lange rit en nog niet iedereen was gearriveerd. Toen iedereen er eenmaal was hebben we met bijna de voltallige groep een lekker stap ritje gemaakt. Dalene besloot om op stal te blijven, omdat zij en haar Lady er wel heel erg lang over hadden gedaan en zo lang staan in de trailer is ook niet niks voor een paard. Iedereen was wat later aangekomen dan gepland, maar er was nog tijd voor een niet al te lange rit, een mooi inkomertje, want de komende dagen zouden we flink wat uren in het zadel door gaan brengen.

Valkan en ami

Genieten

Als je de foto hier boven ziet zul je waarschijnlijk denken, natuurlijk genieten, waarom niet, super paard, prachtige omgeving, maar toch had ik het niet makkelijk de eerste dag. Het eerste ritje in deze prachtige omgeving maakte veel bij me los. Valkan is super lief en ik voelde me eigenlijk gewoon schuldig dat ik op de rug van dit lieve paard alleen maar aan Flame kon denken. Aan hoe graag ik dit met hem had willen doen, aan de dromen die ik met hem had en aan hoe dit allemaal in 1 klap weg was gevaagd na ons bezoek in Bodegraven. Ik heb die dag veel achteraan gereden, met mijn hoofd bij hele andere dingen dan de prachtige natuur, de mooie paden en dat super lieve paard wat ik onder mijn kont had. Met tranen in mijn ogen tufte ik achter de rest aan. Ik wou het liefst omdraaien en naar huis, wat deed ik hier vroeg ik mezelf af. Het voelde als een grote kwelling. Nu ik dit schrijf kan ik het ook niet helpen dat de tranen weer over mijn wangen rollen. Lang heb ik dit verslag uitgesteld, maar het moest er nu toch maar van komen. Donna kwam na een tijdje naast me rijden een vrouw waar ik heel veel respect voor heb. Hoe zij met tegenslagen omgaat en deze overwint, daar kan ik alleen maar respect voor hebben. Donna is een aantal jaar geleden tijdens het WK in Euston Park (GB) met haar Karrimh ten val gekomen. Wat Flame nu voor mij is, is Karrimh voor haar. Onze toppers, je pareltje, dat hele speciale paard. Spijtig genoeg is deze val Karrimh fataal geworden en heeft Donna ook een lange weg van revalidatie afgelegd.

Donna Khariton

Nu rijd ze naast mij, met LHT Khariton die klaar word gestoomd voor een CEI**. Hoe gaaf is dat ! We reden een tijdje naast elkaar, pratend over de dingen die zijn gebeurd, dat het voor Flame echt nog niet voorbij is en dat het best oké is om met een ander paard te rijden en te genieten. Het was een heel persoonlijk gesprek dus ik ga er verder niet teveel over schrijven, maar het heeft me enorm geholpen. Vanaf dat moment ging het eigenlijk alleen maar beter. Ik heb genoten. Van Valkan, van de omgeving, van de mensen en van mezelf.

Zadelpijn

Ontbijt

De volgende dag, nadat natuurlijk eerst de paarden zijn verzorgd, weer gezellig met zijn allen aan het ontbijt voordat de zadels weer op de paarden gaan en we de heuvels in trekken.

Lopen vanaf stal

Het eerste en het laatste gedeelte lopen we naast de paarden. Ook lekker voor de eigen spieren. We hadden ontzettend veel mazzel met het weer, alle dagen zo goed als droog gehouden en zelfs de zon die ons regelmatig begroette.

Heuvel op

Pittige heuveltjes hebben ze hier.

selfie Marijn donna ik

Lol onderweg

Rijden kontjes 1

En af en toe een redelijk vlak pad. Je kunt aan de natte ondergrond zien dat het hier de dagen voor dat wij aan kwamen flink heeft geregend. Af en toe goed opletten waar je rijd, want soms was het glibberen en glijden. Heerlijk gereden en de dagen erna werden alleen maar beter. Af en toe heb ik er wel stukjes naast gelopen. Van zoveel stappen kreeg ik soms best last van mijn boven benen en knieën. De billen vielen gelukkig mee, maar dat kwam mede door het zadelbontje wat ik van een stalgenoot had geleend.

20160326-DSC03179

Na een lange rit konden we heerlijk rond het vuur zitten, waar later op de avond ook op werd gebarbecued. Echt helemaal super. Het was een top weekend en ik heb echt genoten. Bij Stal Escapade kom ik zeker nog een keertje terug. Mooie kamers, goede sanitaire voorzieningen, lekker eten, super lieve mensen en de paarden hadden het er ook fantastisch.

Donna organiseert vaker trainingsweekenden naar de Eifel. Wil je ook een keertje mee, of wil je een clinic of les bij haar volgen klik dan even hier  Stal Norwind voor meer informatie.

Op je eigen houtje naar dit mooie plekje in de Eifel kan natuurlijk ook. Klik dan op Stal Escapade voor meer informatie.

Selfi Donna en ik

Donna ontzettend bedankt voor al je support, je mooie woorden en deze prachtige ervaring.