Utrechtse heuvelrug, klasse 3 / 85 km • 16.04.2017

Utrechtse heuvelrug, klasse 3 / 85 km • 16.04.2017

Nieuwe ronde nieuwe kansen

Eerlijk is eerlijk, de vorige wedstrijd zijn we niet zo heel erg goed voorbereid ingegaan. Het wedstrijdritme was dan ook ver te zoeken bij ons. Alles was weer even aftasten. Dat was deze keer wel anders. Het huis stond vol met kisten, overal lagen dekens, reserve spullen en lijstjes wat waar in moest. Ik had zelfs een documentje gemaakt voor de grooms waarin ik heb uitgelegd hoe ze mij het best kunnen helpen op de groom punten en vet-gate om de boel zo soepel mogelijk te laten verlopen. Dat wierp zeker zijn vruchten af. Toen alles weer netjes was ingepakt in de kisten, kon alles de auto in. We hebben een nieuwe auto met meer laadruimte en dat is met inruimen wel heel erg fijn. In de golf paste het net aan, maar dan hadden we ook een koffer op het dak. Nu past alles makkelijk in de auto. Heel erg fijn. Trailer opgehaald en alles bij Donna alvast klaar gezet. Dat is namelijk best wel fijn als je wekker om 3:30 gaat. Dan kun je zo uit bed rollen een rondje onder de douche draaien, aankleden en de auto in. Op naar Donna, trailer aankoppelen, Pally goedemorgen zeggen, inladen en wegwezen :-)

Zon, regen en hagel

We waren keurig op tijd en konden lekker rustig aan doen. Als eerst even een paddockje gemaakt voor Palmass en hem voorzien van een heerlijk slobbertje, water en hooi. Daarna met geknepen pootjes naar de wc. Op de een of andere manier moet ik altijd als ik aankom op het wedstrijd terrein super nodig naar de wc. Terug van de plaspauze was Marijn naast ons gaan staan. Marijn zou met haar topper Amigo ook de 85 km gaan rijden en omdat we allebei geen haast hadden, hebben we besloten deze rit samen te rijden. Samen is toch een stuk gezelliger. Voor de ruiter maar ook zeker voor de paarden. In het ochtendzonnetje maakte we ons klaar voor de wedstrijd. Met 6 combinaties gingen we om om 08:00 van start. De eerste ronde in, die was het langst. Het rondje was 35 km. Het plan was om lekker relaxed te rijden, te genieten van de omgeving, de mooie goed uitgezette route en onze top fitte paarden. Tijdens de start zijn de paarden altijd wel wat fanatiek, dat werd alleen na het bordje dat we de eerste 5 km hadden gereden nog niet minder. Voor ons gevoel passeerden we ook al snel het bordje waarop stond dat we de eerste 10 km al hadden gereden en de paarden waren nog net zo fanatiek. Echt topfit dus. Iets rustiger mocht het wel, want Leersum is voor Nederlandse begrippen een pittig parcour met veel heuvel op en heuvel af. Brede paden wisselden zich af met smalle paden, zand met aarde en de zon met regen en hagel. Dat was wel een beetje jammer. Zo moesten we er in de vet-gate met dekens, paraplu’s en jassen goed er voor zorgen dat we niet kledder nat regenden. Gelukkig kwam de zon weer door en konden we met droog weer de route vervolgen.

Ronde 2

In de vet-gate nog even op buienradar gekeken. Ik reed namelijk met een trui aan en die zijn niet zo goed waterdicht, maar een trui en jas was misschien weer te warm. Dan ben je niet nat van de regen, maar nat van het zweet en dat is ook niet zo prettig. Dus vlak voordat we zouden vertrekken nog even de altijd betrouwbare buienradar geraadpleegd. Op de buienradar stond dat het voorlopig niet meer zou gaan regenen. Dus de regenjas bleef achter in de vet-gate, maar voor de zekerheid toch de rainlegs over mijn rijbroek gedaan. Helaas bleek de buienradar dit maal niet zo betrouwbaar en waren we nog niet eens op de helft van ons 2de rondje maar wel al klets nat. Onze grooms stonden in de regen op ons te wachten om ons te voorzien van nog meer water en wat te drinken voor ruiter en paard. Echte die-hards die top grooms van ons. Gelukkig klaarde het ook nog op deze ronde en kregen we het vanzelf weer lekker warm. Voor Siem hadden we gelukkig veel droge kleding mee. Die vond het namelijk prachtig al dat water. Lekker in de plassen stampen en sjouwen met flessen koelwater die vervolgens over de grond werden leeg gegooid in plaats van over het paard.

De laatste ronde

Na 30 km kwamen we met droog weer maar zelf nog redelijk vochtig de vet-gate binnen. Alles liep mega soepeltjes en na een heerlijke droge pauze van 45 minuutjes konden we de laatste ronde in. Nog maar 20 km voor de boeg. De paarden hadden er nog super veel zin in dus waar het kon hebben we lekker een galopje gedaan. Je zou misschien denken dat de paarden na een rit van al 65 km daar echt geen zin meer in hebben, maar Pally en Ami vonden het heerlijk. Met alle oortjes naar voren reden we heerlijk de laatste kilometertjes weg. In een lekker galopje kwamen we op de finish af. Vlak voor de finish liet Marijn, mij en Palmass voor. Ze vond dat Palmass nog het fitst was van de twee paarden en dat hij het zeker had verdiend om geen laatste te worden. Echt super sportief en super aardig van Marijn. Eenmaal binnen hebben we onze paarden natuurlijk uitvoerig beloond. Na een half uurtje relaxen, wandelen, eten en drinken, mochten de paarden voor de laatste maal langs de dierenarts. Met een mooie kaart werden zowel Palmass al Amigo goed gekeurd.

Gekwalificeerd

Nadat we het goede nieuws van de dierenarts kregen, hebben we de paarden weer terug gebracht naar hun paddockje achter de trailer waar ze heerlijk even konden relaxen. De prijsuitreiking liet niet lang op zich wachten. Nadat we de meeste spullen hadden opgeruimd hebben we Ruud en Siem de leiding gegeven over de paarden en zijn we even naar voren gelopen. Na de prijsuitreiking was ik natuurlijk wel heel erg benieuwd naar onze gemiddelde snelheid. We waren 4de geworden met een gemiddelde snelheid van 13,36 km per uur gemiddeld. Tussen de nummer 1 en de nummer 4 zat nog geen 0,4 km per uur verschil. Het lag dus allemaal heel dicht bij elkaar. Met deze goed uitgereden rit heeft A.F. Palmass nu zijn novice kwalificatie behaald. Super trots op de altijd blije Palmass en natuurlijk Marijn met Ami die het ook maar mooi geflikt hebben.

In het bijzonder wil ik nog even mijn grooms bedanken, die ondanks de fikse regenbuien er iedere keer stonden en mij met alles super goed hebben geholpen. Daarnaast wil ik ook Donna Oudshoorn onwijs bedanken dat ze mij deze kans geeft om verder te kunnen gaan in de endurance sport. Donna helpt meer ruiters in de endurance door middel van een begeleidings-programma. Dus wil jij ook weten hoe je je paard super fit krijgt, dan kun je altijd contact met haar opnemen via haar facebook pagina https://www.facebook.com/EnduranceClinics/?fref=ts