Utrechtse heuvelrug, klasse 2 / 60 km • 18.04.2015

Utrechtse heuvelrug, klasse 2 / 60 km • 18.04.2015

Iets anders dan gepland

Zoals gewoonlijk moesten we weer, voor mijn idee, veel te vroeg starten en veel te ver weg dus ging de wekker weer veel te vroeg. Om 04:00 klonk het gepiep van de wekker door de slaapkamer heen, die we maar heel erg snel hebben uitgezet om ons vervolgens nog een keer om te draaien. Gelukkig hadden we de auto al ingepakt want het was een hele logistieke uitdaging geworden. In eerste instantie zouden Ruud, Marjolein en ik groomen. Naja ik zou er een beetje rond hangen, kijken of alles goed gaat en hier en daar de nodige tips geven. Dan zouden we dus met zijn 3en in het golfje zitten en dan past het allemaal net aan. Nu las ik op donderdag de noodoproep van de vereniging over het aanzienlijk te kort van vrijwilligers en hoe hard het ook klinkt, maar zonder vrijwilligers geen wedstrijd. Tja wat te doen, wat te doen. Het plan is altijd om minimaal 1 wedstrijd per seizoen aan de andere kant te staan en mee te helpen met het goed laten verlopen van een wedstrijd, maar mijn eigen pony achter laten met een nieuwe ruiter en twee grooms waarvan 1 wel ervaren en 1 niet al te ervaren. Vond ik toch een beetje een angstig idee. Ik heb namelijk zelf alles graag in de hand en onder controle. Na wat wikken en wegen besloten om mezelf op te geven als vrijwilliger, ik zou als groom toch niet zoveel kunnen doen en als ik nou eens een controlepost kon krijgen zie ik Flame vast voorbij komen. Dus ik de organisatie laten weten dat ik graag een controlepost voor mijn rekening neem. Organisatie helemaal blij en ik een goed gevoel maar met toch wel een licht bezorgde ondertoon. Alleen is maar alleen dus hier komt de logistieke uitdaging. Mijn moeder had nog niets te doen die dag en omdat haar partner moest werken stemde ze in om mij gezelschap te houden op een mooi zonnig plekje in het bos. Nu moest er dus nog iemand mee en omdat ik 31 weken zwanger ben en wel een beetje lekker moet kunnen zitten ook nog twee luxe tuinstoelen. Aangekomen op stal moesten deze stoelen nog in het golfje erbij. Nog steeds weet ik niet helemaal hoe ze het gedaan hebben maar toen ik aan kwam lopen met Flame ging de achterklep dicht kon Flame in de trailer en zaten we nog redelijk riant met zn allen in de auto onderweg naar Leersum.

10646888_860753053983881_7342470525286427764_n

Controlepost en whatsapp

Om kwart voor 7 kwamen we aan op het wedstrijd terrein en parkeerde netjes naast de onze buren. Paddockje maken, Flame erin en de vet-gate in orde maken. Gelukkig kon ik hier nog wel bij zijn en naar mijn gemoedsrust de grooms nog enige tips mee geven voor in de vet-gate. Natuurlijk weet ik dat alles wel goed gaat en dat ze heel goed weten hoe alles moet, maar toch, er niet bij zijn is voor een controlefreak als mij erg moeilijk. Aanmelden bij de organisatie waar we een keurige envelop mee kregen met een duidelijke routebeschrijving en aftekenlijsten. Ruud bracht ons naar de desbetreffende plek en alhoewel we langs een heel mooi open kruispunt liepen met veel zon was dat jammer genoeg niet de plek waar wij de hele dag zouden bivakkeren. Even verder op zagen we het bordje controlepost 2 op een boom hangen en heel veel schaduw. Gelukkig waren we voorbereid en met een kleedje was het goed uit te houden. Het was een lekker druk punt was ons verteld omdat de ruiters er meerdere malen langs komen en als ik het niet meer zou redden in verband met de zwangerschap mochten we de post afstaan aan de oversteekhulp. Helemaal top geregeld dus. Al wachtend op alle ruiters die ons zouden passeren werden we door de grooms goed op de hoogte gehouden van wat er gaande was op het wedstrijdterrein. De voorkeuring verliep goed en omdat we hadden afgesproken niet te hard te gaan, omdat het Flame zijn eerste 60 km is, had Hanneke een andere ruiter op gezocht die met een jong paard van start zou gaan. Samen gingen ze achteraan van start in een groep van 11, maar toen ze langs ons kwamen waren ze al bij de eerste groomplaats 3 plekjes opgeschoven.

11156218_860753037317216_6794415993526072201_n

Vet-gate en uitvallers

Nadat Flame en Yair voor de tweede keer waren langs gekomen kregen we al vrij snel bericht dat ze beiden snel waren goed gekeurd. Heerlijk dat soort berichten. Helemaal omdat je op de controlepost goed geïnformeerd word over uitvallers. Als je dan een bericht krijgt met veel uitvallers is dat altijd jammer. Uit Flame zijn groep waren er van de 11 combinaties 4 niet meer gestart na de vet-gate. Toen was ik wel blij dat we al hadden gehoord dat de beide heren goed waren gekeurd en de tweede lus in zouden gaan om half 1. Flame dronk en at uitzonderlijk goed dus ook hij had denk ik wel door dat het een zware dag zou zijn.

IMG_1929

Tweede lus

Hoewel de tweede lus een stuk korter was dan de eerste was deze ook een stuk zwaarder. Lange stukken klimmen en dalen. Nu is Flame wel de duinen gewend maar dit is toch wel even andere koek. Het was de bedoeling dat het tweede rondje wat harder gereden zou worden, maar dit laten we altijd afhangen van de paarden en het terrein. Het terrein was dit maal de doorslag gevende factor om toch rustig aan te doen. Dat was een goede beslissing, want Flame had het hier toch wel zwaar. Nu vind meneer als het even moeilijk word al snel dat hij het zwaar heeft en vind dan een rustig tempo ook wel prima. Moeders en ik zaten nog steeds in het bos druk te schrijven wie er om welke tijd langs kwamen. Heel erg leuk al die leuke opmerkingen van de passerende ruiters. Er was zelfs iemand die ons helemaal ging bedanken dat we vandaag hier wouden zitten. In middels waren we verhuisd en zaten we meestal toch wel lekker in de zon. Rond de klok van 1 werden we ineens gebeld door de organisatie of we misschien afgelost zouden willen worden. Nou heel erg graag zelfs. De o zo riante tuinstoelen zaten na 5 uur toch ook niet meer heel erg comfortabel. Er was alleen 1 probleem, het vervoer, want wij waren door de grooms weg gebracht en hun waren nu Flame aan het verzorgen die met zijn tweede rondje bezig was. Geen probleem werd ons verteld, er werd een auto geregeld en we zouden afgelost worden. Wat een heerlijke verassing, zo kon ik namelijk alsnog de finish zien van mijn pony. Bepakt en bezakt liepen we de 800 meter weer uit het bos naar een parkeerplekje waar we werden opgehaald. Nadat ze ons had afgezet bij de trailer en we de spullen weer hadden uitgeladen zijn we de rest op gaan zoeken en de vet-gate weer klaar gaan zetten voor de finish. Bij de finish was te merken dat hij nog niet heel erg moe was en dat er misschien nog wel meer in had gezeten. Prachtig om dat te zien. Super goed uitgekiend van de ruiters, een mooie afstand een mooie snelheid en een paard wat wel moe is maar niet afgemat.  Nu de regels voor de finish wat zijn versoepeld konden ze voor de eindsprint. In een galopje kwamen ze over de finish. Flame vond het zichtbaar prachtig.

11175000_860753090650544_3737867491753528549_n

Hoewel we pas na een half uur hoefde aan te bieden hebben we toch zijn hartslag met de vet-check in de gaten gehouden.  Na de finish uitgedraafd naar de vet-gate de vet-gate in gestapt en al gezakt naar de 81 slagen. Niet snel daarna zat meneer onder de 60 slagen per minuut. Echt geniaal zo een ding. Vorige wedstrijd voor het eerst gebruikt, toen had Hanneke die van haar mee genomen. Niet veel later was ik jarig en ra ra wat kreeg ik voor mijn verjaardag. Mijn eigen vet-check die we natuurlijk meteen deze wedstrijd goed hebben gebruikt. De na keuring kwam dichterbij en Flame liep wel fit heen en weer maar was met hele andere dingen bezig dan eten en drinken. Gelukkig had hij de hele wedstrijd al goed gegeten en gedronken en dit bleek ook bij de nakeuring. Zijn darmgeluiden waren super en de turgor goed. Nu nog de locomotie wat altijd een spannend dingetje blijft. Helemaal hier omdat hij twee jaar geleden hier is afgekeurd en er vandaag ook best wel wat afkeuringen op de locomotie zijn geweest. Hanneke draafde met hem weg en binnen een paar passen was het eigenlijk al bekeken. Spat zuiver ! Echt zo gaaf, zo een gevoel van opluchting. Nu is echt al het blessure leed van twee jaar geleden verleden tijd. Zo een zwaar terrein en dan 60 km goed uitlopen met een gemiddelde van 12,978 km per uur. Mega trots op pony, ruiter, grooms, bij rijdsters en het hele management eromheen.