Ommen, klasse 2 / 45 km • 30.04.2017

Ommen, klasse 2 / 45 km • 30.04.2017

Om 10:30 zouden we van start gaan. Het eerste, wat denk ik iedereen dacht was, Yes uitslapen. Ehm, o nee toch niet, we moeten helemaal naar Ommen en dat is vanaf Donna nog ruim 2 uur rijden. Aangezien ik er altijd graag ruim op tijd ben, moesten we ook deze keer vroeg uit de veren. Om 4:25 ging de wekker. Ik rolde mijn bed uit zo onder de douche door en na een flinke kop thee voor mij en een kopje koffie voor de chauffeur waren we klaar wakker en klaar voor vertrek. Alles verliep voorspoedig waardoor we om even over half 9 het terrein op konden rijden. Nadat we een mooi paddockje voor Valkan hadden gemaakt en die van alle gemakken hadden voorzien ben ik ons gaan aanmelden. Mijn moeder was intussen al lekker bezig om de vet-gate in te richten. Ze had een super plekje uitgekozen, vlakbij het waterpunt en lekker in de schaduw. Het zou namelijk een warme dag worden. Helaas bleek de watertank al leeg te zijn en na wat navragen kregen we te horen dat deze ook niet meer gevuld zou worden. Dat werd dus emmertjes water halen. Ik was onder tussen Valkan lekker aan het poetsen terwijl ik mijn grooms voorbij zag lopen, zeulend met emmers water en proberend om tijdens het lopen niet teveel te morsen om zelf niet drijfnat te worden. Toen alles eenmaal klaar stond heb ik de supervisie over Siem weer overgedragen aan Ruud en ben ik met Valkan naar de voorkeuring gegaan. De baan die uitgezet was voor de locomotie liet wat te wensen over, maar Valkan draafde op zijn dooie akkertje er heel parmantig overheen. Alles was helemaal goed en we konden ons rustig op gaan maken voor de start.

Drukke start

Met wel 26 combinaties werd er losgereden op het terrein voor de start. Het was een drukte van jewelste met veel rode lintjes, maar het verliep allemaal rustig en iedereen kon lekker zijn rondje rijden. Toen er op de klok 10:30 stond, werd er luid geroepen ; jullie mogen van start en de eerste waren ook meteen weg. Dit keer moesten we echt goed op ons tempo letten. Er was geen plek meer voor foutjes. Dus ben ik een beetje achteraan van start gegaan. We begonnen op een wat breder fietspad, maar al snel moesten we rechtsaf het bos in. Na een kleine opstopping konden we ook het smalle hobbelige paadje inslaan. De kilometers vlogen weer voorbij, zoals dat in het begin vaak gaat. Uiteindelijk konden we wat afstand nemen van de rest en reden we in een groepje van 4 op een heerlijk tempo de prachtige en goed uitgezette route.

Genieten in de zon

Het rondje was maar 22 kilometer, dus we waren voor mijn gevoel al weer heel erg snel terug op het terrein. Moeders stond klaar om ons op te vangen en ook Ruud stond al met de vet-check in zijn handen. Het zadel was er nog maar net af of er werd al gemeten. Goed kreeg ik te horen. Ehm….. ik ben net 30 sec binnen. Meet nog maar een keer, maar ook deze keer was de hartslag al onder de 60 slagen, omdat er geen haast was hebben we besloten om eerst even al het zweet van het af te sponsen zodat we hem ‘schoon’ aan konden bieden. Mijn moeder nam Valkan mee en hij deed het weer super netjes allemaal. Helemaal goed gekeurd en met onze kaart weer op zak zijn we lekker gaan chillen in het zonnetje. Moeders ontfermde zich over Valkan en Siem ontfermde zich over mij.

Ronde 2

Na 40 minuten heerlijk in de zon te hebben door gebracht mochten we weer van start. We moesten een klein stukje over het hoofdterrein heen stappen, maar daarna konden we onze weg weer in een heerlijk drafje vervolgen. Door het snelle aanbieden van Valkan mocht ik aardig wat eerder weg dan andere combinaties. We reden het eerste stukje achter 2 paarden, maar na het hobbel paadje gingen hun in een rustig galopje verder. Wij bleven in een lekker drafje rijden en bleven dus even alleen over, maar al snel kwam daar een schimmeltje op ons pad. Valkan en Nibbles ben star liepen super fijn samen. Dus eenmaal aangekomen bij het eerste groompunt hebben we even op elkaar gewacht, om samen weer verder te rijden.De tijd werd vandaag streng in de gaten gehouden. Vorig jaar heb ik al een aantal wedstrijden met Valkan gereden en hij had zich nu al tegen over mij bewezen dat hij veel meer in zijn mars had dan afgelopen jaar. Ook Valkan heeft een heerlijke draf en een nog veel fijnere galop. Super natuurlijk, maar ook heel verleidelijk om lekker door te rijden. We hebben ons dit maal goed voorbereid en ik heb me niet laten verleiden. We reden heerlijk samen, lekker kletsend over koetjes en kalfjes en ondertussen natuurlijk goed de lintjes in de gaten houdend, op een mooi tempo richting de finish.

Wachten, wachten, wachten

Ik mocht, hoe ironisch, om 14:00 finishen. Daar zaten we al overheen, dus dat kon niet meer fout gaan, maar ondertussen had ik wel gehoord dat er best wat paarden afgekeurd waren. Valkan is een super sterk en goed paard, maar het blijft toch altijd een beetje spannend tot de nakeuring. Helemaal vandaag. Er stond namelijk een flinke rij bij de nakeuring. Gelukkig was ik er samen met mijn moeder heen gelopen. Mijn moeder was met Valkan wat gaan wandelen en ik was ondertussen in de rij gaan staan. Toen we bijna aan de beurt waren om de hartslag en dergelijke te laten controleren, kwam moeders met Valkan mijn kant op. Net op het moment dat de veterinair wou gaan tellen, kwamen er een aantal herrie makende motoren langs. Van de koele Valkan was even niets meer te bekennen. De veterinair had zeer veel moeite om de stethoscoop tegen het paard te leggen. Met wat geduld en lieve woordjes lukte het wel en terwijl Valkan zijn ogen bijna nog uit zijn hoofd vielen van de spanning, werd er geteld. Phoe, toen was ik ook wel een beetje nerveus, maar dat was gelukkig nergens voor nodig. Alles was goed en we konden aansluiten in de volgende rij voor de locomotie. Gelukkig konden we met Valkan in de bak lekker wandelen en kon ik in de rij gaan staan. Weer liet hij zich van zijn beste kant zien en draafde, toen we eindelijk aan de beurt waren, rustig maar deftig over het hobbelige stenenpaadje heen. Helemaal goedgekeurd.

Helaas konden we deze keer niet wachten tot de prijsuitreiking. Siem was erg moe en met nog een lange rit voor de boeg hebben we besloten Valkan nog een uurtje rust te geven en de spullen alvast in te pakken, om vervolgens lekker naar huis te gaan. De volgende dag zag ik op facebook voorbij komen dat we van de 21 goedgekeurde combinaties een mooie 14de plek hadden bemachtigd met een gemiddelde snelheid van 14,219. Super trots op Valkan, die het toch maar weer mooi doet en natuurlijk ook wel een beetje op mezelf en natuurlijk met mijn grooms. Weer een puntje dichter bij mijn Novice. Ermelo here we come :-)