Het begin • 01.05.2011

Het begin • 01.05.2011

Na heel erg lang twijfelen en nadenken heb ik in eind 2010 besloten om de knoop door te hakken.

Ik ga een paard kopen

Iets waar ik als klein kind al mee bezig ben, ik was ( en ben nog steeds ) altijd op de manege en tussen de paarden te vinden.

Nu het besluit is gemaakt begint de zoektocht en waar begin je dan. Natuurlijk is het internet altijd een hulpvol middel dus daar eerst maar rondneuzen of er wat tips te vinden zijn. Tips genoeg op het internet, maar 1 tip bleef steeds naar voren komen en die luidde als volgt : maak een wensenlijstje. Ik had al in mijn hoofd dat ik een veelzijdige voskleurige merrie wil van ongeveer 7 jaar oud.

Na wat zoek en speurwerk, mailtjes, belletjes en bezoekjes stuurde een vriendin van mij een linkje. In het kopje stond vermeld : mooi ruin arabier X quarter horse. Helemaal niet waar ik naar op zoek was, maar nieuwschierig als ik ben toch maar even een kijkje gaan nemen. Op de foto stond een super mooie jonge schimmel met een lekker pittig koppie. Wat een plaatje dacht ik bij mezelf. Ik keek nog eens naar mijn lijstje en klikte de advertentie toch maar weg. Het was echt niet wat ik zocht dus The zoektocht continue’s.

Na 3 nachtjes slapen werd ik wakker met de herinnering van een heerlijke droom. Ik droomde dat ik op een mooie schimmel over strand reed.

Ik voelde de wind nog door mijn haren wapperen toen ik mij bedacht dat de pony waarop ik reed in mijn droom wel heel erg leek op de pony in de advertentie die ik eerder weg had geklikt. Toch nog maar even kijken. Na wat wikken en wegen dacht ik bij mezelf, kijken kan geen kwaad. Dus ik de telefoon gepakt en een afspraak gemaakt.

Ik ben met een vriendin op zondag naar hem toe gegaan. Hij stond ergens bij een oude boerderij aan het water in de buurt van Alkmaar. Er stonden nog een paar paarden en er liepen wat koeien in de stal. Schoon en netjes was anders, maar dat maakte mij niks uit. Ik had alleen nog maar oog voor Flame. Toen we aan kwamen rijden zach ik Flame staan op een stukje land en had eigenlijk al meteen het gevoel, dit is hem, ik voelde het gewoon. Het is moeilijk om uit te leggen hoe je zo zeker van je zaak kan zijn terwijl ik hem nog niet eens van dichtbij had gezien. Na een praatje met de eigenaresse zijn we hem uit het weiland gaan halen. Ze heeft hem voor mij opgezadeld en ik ben een stukje gaan rijden in het koeienveld. Met opstijgen kon hij niet stil staan. Normaal een grote ergernis voor mij, maar op dat moment interesseerde het mij niks. Hobbel de hobbel over een weiland vol met putten en gaten, maar ik had het niet zo door. Heel even verdween de hele wereld en was ik een met Flame. Wat een heerlijk gevoel en voor eventjes waande ik in mijn droom. Ik kon de zee ruiken voelde de wind door mijn haren gaan, maar toen ik mijn ogen weer open deed zag ik dat ik nog steeds op hetzelfde knolle veld was. Mijn vriendin heeft na mij nog eventjes gereden want echt objectief kon ik niet meer naar hem kijken. Al had hij op 3 benen gelopen dan had ik het waarschijnlijk niet eens gemerkt. Ik was helemaal in de wolken. Na mijn vriendin gesproken te hebben steeg ik nog een paar verdiepingen hoger. Ok even weer met beiden benen op de grond, de prijs moest nog besproken worden en het plan was om nog wel wat van de prijs af te halen. Ze noemde de prijs en eigenlijk zonder dat ik het door had had ik al verkocht geroepen. Misschien toch nog een paar wolkjes te hoog gezetten in mijn hoofd.

De dagen erna waren heel erg spannend. Op papier had ik hem al voorwaardelijk gekocht, maar hij moest nog gekeurd worden door een dierenarts. Ik ben zelf naar een dierenarts gaan zoeken die Flame nog nooit had gezien. Moeilijk was het niet en een paar dagen later zat ik weer in de auto op weg naar Flame. De reis er naar toe leek wel eeuwig te duren. Toen we aankwamen was de dierenarts al begonnen met het onderzoek. So far so good, nu de locomotie nog. Na ieder been werd mijn glimlach steeds groter. Hij deed het allemaal zo zoet, echt ongelooflijk. Op dat smalle dijkje werd de buigproef gedaan. Hierbij houden ze een been 60 sec. is een gespannen positie. Als de 60 sec. voorbij zijn laat de dierenarts los en moet het paard binnen enkele passen zuiver weg draven. Dit allemaal op dat smalle dijkje waar geregeld ook nog fietsers, wandelaars en scooters voorbij komen. Hij was zo braaf dat de eigenaresse zei; “Hij heeft jou gekozen.”

Video’s van Flame