Endurance Kootwijkerbroek, Klasse 1 / 34 km • 25.03.2012

Endurance Kootwijkerbroek, Klasse 1 / 34 km • 25.03.2012

Endurance Kootwijkerbroek

Met een stalgenootje zijn we de dag voor de wedstrijd naar Kootwijkerbroek gegaan. We overnachten in hotel/restaurant en de paarden hebben heerlijk in het weiland gestaan. De volgende dag alle spullen bij elkaar gepakt, paarden ingeladen en de laatste km’s naar het wedstrijdterrein gemaakt. De zenuwen gierde door mijn lijf en dat was aan mijn pony ook goed te merken. Hij vond het net zo spannend als mij en kon geen seconde stil staan. Er waren zoveel paarden en er was zoveel te zien dat ik maar met hem ben gaan wandelen over het terrein. Toen hij en ik een beetje gekalmeerd waren heb ik mijn pony overgedragen aan mijn groom voor de dag, Marjolein, en ben ik me gaan aanmelden bij het secretariaat. Door naar de voorbespreking. Hierna was het tijd om naar de voorkeuring te gaan.

Zijn eerste voor keuring

Het was een drama, de pony werd maar niet rustig. Ik had hem zelfs een hoofdstel met bit in gedaan, want hij sleurde me over het hele terrein. Gelukkig bleef hij redelijk dichtbij Twiske, de merrie waarmee hij samen in de trailer had gestaan. Toen de dierenarts uiteindelijk klaar was, was het niet goed. Ze vertelde dat ze kon zien dat hij heel erg zenuwachtig was en dat de veel te hoge hartslag daar vandaan kwam. Maar regels zijn regels en hij moet echt zakken. We mochten terug gaan naar de trailer en als hij een beetje gekalmeerd was moesten we haar halen. Dan zou ze nog en keer luisteren naar zijn hart.

De tweede keer was zijn hartslag 56 slagen per minuut. Laag genoeg om te starten maar de dierenarts legde mij uit dat het haar beter leek om niet te starten. Hij had met zijn drukke gedrag al zoveel energie verbrandt dat za verwachtte dat we de 34 km niet zouden halen. Ze waarschuwde me dat we er bij de p/a waarschijnlijk niet door zouden komen.

Ik gokte het er maar op om wel te gaan rijden. Wou er niet aan denken hoe ik hem in vredesnaam in bedwang zou moeten houden als de merrie weg zou gaan. De dierenarts respecteerde mijn keuze en gaf me groen licht om te starten.

553178_10150726791864929_1667067256_n

De wedstrijd

Eindelijk mocht de pony aan het werk. Hij was zo blij en enthousiast dat hij zelfs niet stil wilde staan om mijn vet-kaart af te geven aan de start. Ik hield halt en meneer kwam gewoon omhoog. Dit had hij nog nooit gedaan, moet je nagaan hoeveel drive er achter zit. Hij wil zo graag werken. We kregen het signaal dat we mochten gaan rijden. We probeerde in een rustige draf van start te gaan, maar de paarden dachten daar anders over. De wedstrijd ging zo gemakkelijk, de paarden waren super mak en het tempo was goed. Al snel naderde we de p/a, afgestapt, singel gaatje losser en rustig die kant op gestapt. De woorden van de dierenarts zaten nog in mijn achterhoofd dus met iedere stap dichter naar de p/a werd ik als maar meer zenuwachtig. Toch meteen aangeboden, stil staan wou ik niet. Gelukkig hoefde dat ook niet. Flame zijn hartslag was 52 slagen per minuut. De dierenarts moest wel een beetje lachen toen ze zijn kaart zag. De dierenarts die de voor keuring had gedaan had op de kaart een aantekening gezet dat de pony erg onrustig was. Je had hem nu moeten zien, als een mak schaap stond hij daar, liet alles toe en toen ik opstapte was hij meteen weg.

endurance kootwijkerbroek maart

We hebben heerlijk gereden en 1,5 km voor de finish zijn we gaan stappen. Weer meteen aangeboden en weer een hartslag van 52 slagen per minuut.

Onze eerste goed uitgereden wedstrijd, helemaal super.

541937_10150726792229929_1076201896_nEen welverdiende 15 de plek en onze eerste 3 winstpunten in de pocket.