Dagje aan de andere kant

Dagje aan de andere kant

Leersum

Donna moest, in verband met de nieuwe regels, nog een klasse 2 of 3 met Valkan rijden voordat ze met hem aan zijn eerste CEI avontuur mag beginnen. De keuze viel op de korte klasse 2 in Leersum. Er was alleen een klein probleempje, maar na alles wat Donna voor mij heeft gedaan kon ik toch niets anders doen dan mijn lieve hubbie heel lief aankijken met de vraag of hij het goed vind als ik Donna zou gaan helpen op deze wedstrijd en of we dan ook onze auto en trailer kunnen gebruiken. Ik had namelijk wel een soort van beloofd om dat weekend niks af te spreken, omdat dat het laatste weekend voor onze bruiloft is en er altijd nog wel kleine dingetjes over blijven om te regelen. Gelukkig trouw ik met de liefste man van de wereld en hebben we onze agenda’s een beetje omgegooid zodat we zaterdag de laatste dingetjes konden doen en Donna, Valkan en ik op zondag naar Leersum konden afreizen. Er kwam nog meer goed nieuws toen Donna mij vertelde dat er op Leersum versterking zou komen voor het groomteam. Marissa zou ook komen helpen. Wat echt super fijn is, omdat ik nog geen rijbewijs heb en dus alleen maar op de vet-gate zou kunnen helpen. Nu konden we Donna ook tijdens het rijden groomen. Op Facebook had ik al gezien dat het, al zo technische parcours van Leersum drijfnat was. Dus droge kleren, schoenen en jas mee. Dit was ook geen overbodige luxe. Gelukkig viel het op het wedstrijdterrein nog mee en konden we makkelijk de auto en trailer parkeren. Valkan uitgeladen,  beetje wandelen met een super knap paard, spulletjes klaar zetten voor in de vet-gate en de wasstraat, aanmelden en op naar de voorkeuring. Super leuk om het een keer van deze kant mee te maken en met zo een ervaren ruiter als Donna leer je altijd wel wat. We waren de voorkeuring nog niet door en al weer 2 tips in the pocket. Mooi op tijd opgezadeld zodat Donna nog even lekker met Valkan kan instappen en ik vooruit kan lopen om de start te filmen. ( de start staat op onze facebookpagina )

thumbnail_DSC_1022

Glibberen en glijden

We hadden afgesproken bij groompunt 2 en 3. Op de kaart leken die bijna op dezelfde plek te zitten. Groompunt 2 was snel gevonden. Beetje water gooien en Valkan liep vrolijk verder. Nu opzoek naar groompunt 3. Hier mis ik dan wat groom ervaring, want ik heb me hier als ruiter nooit druk over hoeven maken. Het groompunt ligt vast iets verderop dachten wij aan de hand van een plaatje op de kaart te kunnen zien. Gelukkig hadden we tijd zat dus zijn we een rondje gaan rijden. Helaas zonder succes. Zou het dan toch gewoon groompunt 2 zijn. Wij rijden terug op groompunt 2 waar we een bordje zien. Daar staat met koeieletters op groompunt 3 en een pijl naar links. We hoefden dus alleen een stukje te lopen. Met een emmer water en wat waterflessen was het glibberen en glijden door de modder naar groompunt 3. Het was er een best klein dus toen Donna aan kwam in een clubje van 5 was er niet veel meer tijd dan een waterfles aangeven, die ik vervolgens uit de modder kon vissen ;-), en door rijden. We stonden namelijk vlak na een oversteek en alle paarden moeten wel kunnen oversteken en niet half op de weg blijven staan.13876355_967895536641012_5366561480560511592_n

Respect voor mijn grooms

We waren mooi op tijd terug zodat Marissa, Donna en Valkan op kon wachten bij de ingang van de wasstraat en ik alvast een stukje het parcours in kon om Donna een waterfles aan te geven om te koelen. Valkan besloot alleen dat ik in combinatie met een waterfles erg eng was en vanwege de natte omstandigheden hebben we het maar zo gelaten. Marissa pakte Valkan aan en nam hem mee naar de koelstraat. Ondertussen werd er al van alles losgemaakt zodat we, een maal bij ons plekje aangekomen, meteen alles eraf konden halen en konden gaan koelen. De bagger en blubber zat werkelijk overal. Goed afsponsen en zijn hartslag tellen. Ik moest wel weer even graven, heb het wel op school gehad maar doe het eigenlijk nooit. Zelf gebruiken wij een vet-chech, dat is een heel handig apparaatje wat de hartslag voor je meet en weergeeft op een horloge. Donna zei, die voel je echt wel, niet te missen en inderdaad is het niet te missen. 13 slagen in 15 sec is 13 slagen keer 4 is minder dan 60 slagen per minuut dus hup naar de keuring. Meteen goedgekeurd dus nu weer verder met het weg spoelen van alle modder, het schoonmaken van het harnachement en Valkan lekkere hapjes geven. Beetje wandelen beetje eten. Door deze ervaring heb ik wel veel meer respect voor de mensen die mij altijd helpen op wedstrijd. Dus bij deze, jullie zijn GEWELDIG ! Echt mega veel respect voor jullie !thumbnail_DSC_1026

Nog meer water

Toen alles op rolletjes verliep en ik mijn handen even vrij had ben ik de flessen koelwater weer gaan vullen voor de volgende ronde. Het miezerde al wat, maar toen ik onder het afdak stond te wachten totdat de slang vrij was om de flessen te vullen, brak de hemel open. Het begon keihard te hoozen. Donna probeerde eerst te schuilen onder de regendeken van Valkan, maar toen de bui maar aan bleef houden is ze de dichts bijzijnde open trailer in gerend om te schuilen en die arme Marissa stond daar met Valkan in de stromende regen. Het was heftig, maar gelukkig hield het na een minuut of 10 weer op. Wat extra fijn was omdat we weer moesten gaan opzadelen. Groompunt 4 en 3 hadden we nu afgesproken. Dus toen Donna met Valkan de tweede lus in ging, gingen wij naar de auto. Veel tijd was er niet, want het punt was al na een km of 7. Eerst stonden we duidelijke verkeerd, maar al snel kwamen we een oversteekplaats tegen. Even vragen, de aardige vrijwilligster legde uit waar we heen moesten gaan. We waren net al dichtbij geweest maar in plaats van het terrein aan de linkerkant moesten we iets verder door en aan de rechterkant zijn. We kwamen net aan toen we Donna al om de hoek zagen komen. Aan kop in een groepje van 3 zwaaide ze naar ons en reed verder. Verdorie, gemist. Als ruiter weet ik hoe vervelend dat kan zijn, maar niks meer aan te doen en door naar groompunt 3, waarvan we inmiddels wisten waar dat was. Nog steeds in een clubje van 3 kwamen ze eraan. Alle paarden lekker wat te drinken gegeven en nu de laatste paar kilometers. De bagger zat weer overal, maar een prachtige finish en een goedgekeurd paard maakt het, het allemaal waard.

thumbnail_DSC_1028

Wat een topdag heb ik gehad, super leuk en weer super veel geleerd en daarbij enorm veel respect gekregen voor de mensen die er altijd voor me staan als ik zelf rij. Dank jullie wel.